Lecznicze właściwości aloesu znane są nie od dziś. Pierwsze wzmianki na temat jego użycia pochodzą sprzed około 3000 lat. Dawniej, odcięty i przepołowiony kawałek liścia, przykładano bezpośrednio na zranione lub oparzone miejsce. Wysuszony na słońcu miąższ aloesowy zalecano jako silny środek przeczyszczający, świeży sok wykorzystywano do leczenia dolegliwości przewodu pokarmowego, nerek i jamy ustnej. Zewnętrznie stosowano go do pielęgnacji skóry i włosów. Wiele z nas pamięta z dzieciństwa smak nalewki aloesowej, sporządzonej na miodzie przez mamy i babcie z rośliny uprawianej w doniczkach. Obecnie znów rozkwita zainteresowanie aloesem wśród lekarzy i kosmetologów. W połowie lat sześćdziesiątych opracowano specjalną metodę stabilizacji żelu, która umożliwia zachowanie wszelkich jego naturalnych właściwości. Dzięki temu, dziś jest on szeroko wykorzystywany do produkcji preparatów kosmetycznych i farmaceutycznych. Najwięcej aktywnych składników zawierają liście 4-5-letniego aloesu. Preparaty z zawartością wyciągu aloe vera stosowane są zewnętrznie w wielu dolegliwościach: łagodzą podrażnienia, stany zapalne, przyspieszają gojenie się ran, pomagają leczyć trądzik, świąd, oparzenia. Żel aloesowy zawiera tzw. hormon gojący, a także mieszaninę antybiotyków i środków koagulujących, które uśmierzają ból, pobudzają regenerację tkanek i mają właściwości nawilżające. Działanie aloesu nie ogranicza się do powierzchniowej warstwy naskórka. Przenika on dużo głębiej, aktywizuje komórki skóry, pobudza produkcję kolagenu i elastyny w dermicznej tkance łącznej, przywraca skórze jędrność, lepiej ją nawilża, wygładza drobne zmarszki. Najnowsze badania wykazały, że stosowany wewnętrznie wyciąg z aloe vera wzmacnia mechanizmy obronne całego organizmu, uodparnia go na działanie bakterii chorobotwórczych i pomaga w wydalaniu toksyn z tkanek. Właśnie dla takiego działania przeznaczone były babcine nalewki. Aloes przyspiesza też gojenie wrzodów żołądka, leczy stany zapalne, zmniejsza bolesność stawów w reumatyzmie, zwalcza szkodliwe działanie wolnych rodników, uszkadzających żywe komórki, zapobiegając ich stopniowej degeneracji i starzeniu się organizmu. Wśród licznych preparatów na bazie aloesu, obecnych w naszych sklepach, na uwagę zasługują produkty holenderskiej firmy Corrective Intercontinental Cosme-tics N. V. Są one dostępne wyłącznie w gabinetach kosmetycznych. Zakupu można dopiero dokonać po fachowej konsultacji z odpowiednio przeszkoloną kosmetyczką. Specyficzną ofertą firmy jest aloesowy preparat do zabiegu mini-lift (ang. lift – podciągać, podnosić), który działa na skórę regenerująco, polepsza jej ukrwienie, dotlenienie i rozluźnia napięte mięśnie, dzięki czemu skóra staje się jędrna i sprężysta. Do zabiegu używa się preparatów zawierających głównie żel aloe vera i wyciąg z placenty, z której usunięto hormony. Minilift jest specyficzną gimnastyką mięśni twarzy, masażem . bez użycia rąk czy aparatury. Podczas zabiegu skóra pochłania wszystkie cenne substancje aktywne, zawarte w placencie i aloesie. Aloesowy minilift można stosować na twarz, a także na wybrane partie ciała, np. piersi, uda, mięśnie brzucha. Nadaje się dla osób w każdym wieku. U nastolatków może być pomocny w leczeniu trądzika. U osób starszych w wygładzaniu i pojędrnieniu skóry. Już] jednorazowy zabieg przynosi znaczną poprawę wyglądu. Dla utrwalenia pozytywnych zmian lub kiedy skóra jest dość zniszczona, warto poddać się serii 10 do 15 zabiegów. Uzupełnieniem kuracji są preparaty stosowane w domu, również na bazie aloe vera. Doprawdy, warto skorzystać z naturalnych właściwości tej  niezwykłej, choć tak znanej rośliny.

Jeżeli Twoja skóra jest zaczerwieniona, odczuwasz pieczenie, ściągnięcie i ból, to oznacza, że przesadziłaś z opalaniem. Nie zawsze jedna pod ręką są specjalne produkty przeznaczone do pielęgnacji skóry po opalaniu. Wiedz, że dużą ulgę mogą przynieść domowe sposoby. A jakie? Sprawdź poniżej i wybierz dla siebie najlepszy sposób! :)

Kojąca woda

Jeśli większe powierzchnie ciała są objęte oparzeniem, znaczącą ulgę przyniesie im schłodzenie wodą. Spokojnie można skorzystać z prysznica, kąpieli w letniej wodzie. Nie może ona być zbyt zimna. To zbyt duży szok termiczny dla skóry. Strumienie prysznica nie mogą być zbyt mocne, gdyż sprawiają duży ból. Chłodna woda powinna delikatnie spływać po ciele. Kojąco podziała także okład z kostek lodu. Te owijamy bawełnianą chusteczką i przykładamy do ciała.

Minusy – wychodząc spod prysznica czy kąpieli możemy odczuć natychmiastowy przypływ gorąca. Ciało schłodzone powróci do poprzedniej temperatury. Dodatkowo może pojawić się natychmiastowe pieczenie skóry. Kostki lodu z pewnością szybko się roztopią więc sposób ten polecany jest do wykorzystania w wannie.

Mleczny okład

Chyba każdy z nas zna ten sposób i stosował go nie raz w chwili desperacji. Ciało smarujemy naturalnym jogurtem, zsiadłym mlekiem, twarożkiem bądź kefirem. W wymienionych produktach znajdują się specyficzne enzymy i proteiny, które mają właściwości łagodzące i pomagają w szybszej regeneracji naskórka. Okład na miejsca poparzone przyniesie natychmiastową ulgę.

Minusy- zdecydowanym minusem jest zapach produktów w połączeniu ze skórą i nieodłączny przymus kąpieli. Bowiem jak funkcjonować z kefirem na plecach? :)

Kompresy z ziemniaka

Ziemniak może przynieść ulgę na dwa sposoby. Albo w formie plasterków, albo papki. Plasterki muszą być cienki, natomiast papkę stworzymy poprzez starcie owego warzywa. Obie formy rozkładamy na ciało i leżymy tak przynajmniej 20minut. Ziemniak zawiera w swoim składzie minerały i witaminy A, C, E i te z grupy B. Oprócz pomocy w oparzeniach jest odpowiedni do łagodzenia stanów zapalnych skóry, zapobieganiu łuszczenia się jej i powstawaniu pęcherzy.

Minusy – włożona praca w przygotowanie plasterków czy też starcie ziemniaka. Jego sok może ubrudzić ubrania i bezpośrednie otoczenie np. kanapa, łóżko na którym musimy leżeć z powodów oczywistych. Wymagana będzie kąpiel więc tak jak w przypadku kompresów mlecznych, najpierw załagodzimy skórę a następnie możemy ponownie podrażnić przez nieostrożne oczyszczanie ciała.

W wyżej wymienionych, domowych sposobach plusy są oczywiste – leczenie poparzenia za grosze i domowymi sposobami. Jednak czy warto?

Produkty dostępne w aptekach i drogeriach może i są droższe jednak zawierają kombinację składników, które zarówno łagodzą, chłodzą, zapobiegają wysuszeniu a w następstwie schodzeniu skóry, ładnie pachną, nie wymagają spłukiwania i coraz częściej nie brudzą ubrań. Możemy stosować je w ciągu dnia bez konieczności zmywania. Z pewnością oszczędzają nasz czas, a najtańszy produkt można nabyć już od 5zł.

Pomimo iż nie znajdziemy dużej ilości produktów kosmetycznych z tej dziedziny, oznaczonych naklejką „naturalne” to jak jaką mamy pewność, że akurat w tym jogurcie czy tym ziemniaku, którym okładamy ciało są same zdrowe składniki?

Produkty certyfikowane powinny spełniać odpowiednie wymogi, takie jak:

• Nie testowanie na zwierzętach
• Produkt roślinny i mineralny
• Produkowany bez użycia surowców z roślin modyfikowanych genetycznie czy martwych zwierząt
• Nie powinien zawierać syntetycznych konserwantów (jeśli zostaną zastosowane na opakowaniu powinna znajdować się stosowna informacja)
• Kosmetyk musi być przebadany dermatologicznie · Wymagane jest ekologiczne opakowanie.

Oto kilka składników i substancji, które zalicza się do zwyczajowych komponentów kosmetyków naturalnych:

Krzem – usunie z organizmu toksyny i poprawi kondycję tkanki łącznej. Dzięki niemu skóra przedwcześnie się nie starzeje. Wszelkie podrażnienia i stany zapalne zostają usunięte. Kosmetyki krzemowe często wykorzystuje się podczas leczenie schorzeń skóry i trądziku różowatego.

Czarne błoto – wydobywane jest z Morza Martwego. Ma wysoką zawartość minerałów, dzięki czemu łagodzi podrażnienia, oczyszcza i wygładza skórę. Odpowiednie podczas leczenia trądziku i łuszczycy. Sól do kąpieli z zawartością czarnego błota zawiera aż 26 minerałów z Morza Martwego. Stosowana jest do kąpieli pielęgnacyjno-relaksacyjnych oraz leczniczych.

Drzewo herbaciane. Olejek, który otrzymuje się z drzewa herbacianego jest skutecznym środkiem antyseptycznym. Posiada właściwości przeciwgrzybicze oraz antybakteryjne.

Olejek pichtowy pozyskiwany jest z jodły syberyjskiej. Jego działanie wspomaga leczenie łuszczycy, opryszczki, trądziku, łojotokowego zapalenia skóry, opóźnia starzenie się tkanek. Łagodzi układ pokarmowy oraz oddechowy.

Olejek rokitnikowy ma działanie łagodzące, relaksujące i przeciwzapalne. Bardzo dobrze działa na włosy wzmacniając je oraz hamując ich wypadanie. Dzięki zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych, uzupełnia naszą dietę. Sole mineralne i witaminy stają się łatwiej przyswajalne.

Substancje zapachowe identyfikowane są z wieloma przypadkami reakcji alergicznych. Jeśli są syntetyczne to w połączeniu z produktami kosmetycznymi mogą doprowadzić do powstania alergii. Jednak w przypadku kosmetyków naturalnych, produkty syntetyczne zastąpione są olejkami eterycznymi.

Konserwanty. Producenci kosmetyków ekologicznych preferują naturalne metody konserwacji. Ważna jest odpowiednia selekcja czystych surowców. Użyte zostaną olejki eteryczne, witaminy, odpowiednie pH oraz zostanie zastosowany równie ważny sposób pakowania i przechowywania.

Kiedy wybierać kosmetyki naturalne? Zwłaszcza wtedy gdy jesteśmy alergikami a nasza skóra wymaga szczególnej pielęgnacji. Kosmetyki należy wybierać mądrze i zwracać szczególną uwagę na ich skład. Bardzo ważnym elementem są także oznaczenia odnośnie produktu certyfikowanego. O tym jakich oznaczeń należy szukać przeczytasz tutaj.

Trądzik różowaty występuje zwykle u osób w wieku średnim, 30-40 lat, częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Zdaniem wielu specjalistów nie występuje nigdy u młodzieży, w rzeczywistości jednak już u osób w wieku 14-17 lat można zaobserwować jego początkowe objawy (łatwe czerwienienie się skóry twarzy pod wpływem bodźców fizycznych i emocjonalnych).

Przyczyny trądziku różowatego są bardzo złożone.

Jak dotąd, nie poznaliśmy dokładnie mechanizmów jego powstawania. Istota zmian polega na zaburzeniach naczynioruchowych dotyczących skóry twarzy, które stanowią także podstawowy czynnik usposabiający. Przemawia za tym ogromny wpływ bodźców neurowegetatywnych i psychicznych (emocjonalnych, stresowych) na występowanie rumienią twarzy, gdzie gra naczyniowa jest najżywsza. Choroba ta częściej dotyczy osób, których cera w dzieciństwie była porównywana do brzoskwini i łatwo czerwieniła się pod wpływem zimna, ciepła czy zmiany nastroju. Do czynników usposabiających i wywołujących trądzik różowaty należą także zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, najczęściej niedokwaśność soku żołądkowego (gastritis hypochlorica) i nawykowe zaparcia, a także zaburzenia wewnątrzwydzielnicze, na co wskazuje najczęstsze występowanie lub nasilanie się zmian w okresie przekwitania u kobiet oraz po stosowaniu środków antykoncepcyjnych. Inne zaburzenia endokrynologiczne, dotyczące na przykład tarczycy, mogą mieć również wpływ na zaostrzanie się choroby.

Rola stawonoga o nazwie Demodex folliculorum nie jest dokładnie wyjaśniona, chociaż stwierdzono częstszą jego obecność w obrębie zmian trądzikowych. Pewną rolę odgrywają także drożdżaki z rodzaju Pityrosporum, a leczenie skierowane przeciwko nim może powodować ustępowanie zmian.

Podważany jest obecnie pogląd, że choroba ta związana jest ze stanem łojotokowym skóry, ponieważ dotyczy także osób bez cech łojotoku.

Pewne znaczenie w powstawaniu trądziku może mieć niedobór witamin, jak również obecność wewnątrzustrojowych ognisk zakaźnych (zęby, zatoki, migdałki, pęcherzyk żółciowy, wyrostek robaczkowy).

Od czasu wprowadzenia do leczenia chorób skóry kortykosterydów obserwuje się coraz częściej zaostrzenia zmian trądziku różowatego pod wpływem zewnętrznego stosowania, szczególnie ich fluorowanych pochodnych, lub występowanie zmian przypominających trądzik różowaty (derma-titis rosaceiformis), często w otoczeniu warg (dermatitis perioralis). Tego typu zmiany pojawiają się zwłaszcza u osób ze skłonnością do odczynów naczynioruchowych skóry twarzy (wpływ emocji, zmian temperatury).

W związku z tym bardzo ważna wydaje się uwaga, iż stosowanie maści lub kremów zawierających fluorowane sterydy (Lorinden, Flucinar, Dermovate) na twarz jest bezwzględnie przeciwwskazana w tych przypadkach.

Przebieg kliniczny choroby jest zmienny.

W okresie początkowym cechą charakterystyczną jest nawracający i przemijający rumień twarzy (okres rumieniowy). Zaczerwienienia skóry występują najczęściej w środkowych częściach twarzy, głównie na nosie; potem rozszerzają się na policzki, podbródek i czoło. Czynnikami wyzwalającymi ten stan są emocje, podniecenie seksualne, gniew, gorąco, zimno, spożywanie pokarmów gorących, ostrych, alkoholu, kawy, herbaty. Skóra twarzy staje się żywoczerwona, ciepłota jej jest podwyższona, wzmaga się również wydzielanie potu i łoju.

Początkowo rumienie na twarzy mają charakter przemijający, z czasem jednak okres ich trwania wydłuża się i może ulegać utrwaleniu w postaci tzw. teleangiektazji (trwałe rozszerzenie drobnych naczyń) - rosacea teleangiectodes. Teleangiektazje są szczególnie nasilone na cerze delikatnej oraz w przypadkach uprzedniego stosowania fluorowanych maści sterydowych.

Niekiedy ostre zaczerwienienie skóry przechodzi na skórę głowy u mężczyzn, co zwłaszcza widoczne jest u osób łysych. Stan taki może dotyczyć również spojówek oczu oraz błon śluzowych nosa, powodując różnie nasilone objawy zapalne.

Choroba może w większości przypadków zatrzymać się w okresie zmian rumieniowych. Jeżeli jednak ulega progresji, to w obrębie istniejących rumieni występują wykwity grudkowe i krostkowe (okres grudkowy i krostkowy). Początkowo pojawiają się drobne grudki wielkości łebka szpilki, okrągłe i żywoczerwone, a ich najczęstszym umiejscowieniem jest skóra nosa, podbródka, środkowej części czoła i w mniejszym stopniu policzków (rosacea papulosa). Nie które z grudek przekształcają się w wykwity krostkowe, których stopniowo przybywa (rosacea pustulosa). Najczęściej jednak wykwity grudkowe i krostkowe współistnieją na podłożu rumieniowym (rosacea papulopu-stulosa).

Rozwój zmian w trądziku różowatym i jego przebieg zależy od warunków osobniczych.

Stopień nasilenia rumienią czy wykwitów grudkowo-krostkowych jest bardzo indywidualny. W części przypadków u mężczyzn z objawami łojotoku dochodzić może do przerostu gruczołów łojowych i tkanki łącznej nosa, prowadząc do rozwoju odmiany przerosłej trądzika różowatego (rhinophyma). Nos w tych przypadkach jest powiększony i zniekształcony, barwy ciemno-sinej, o powierzchni guzowatej, z bardzo rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych, a wyglądem przypomina przejrzałą truskawkę.

Jeśli zmiany skórne długo utrzymują się i nie są leczone, może dojść do zapalenia spojówek, brzegów powiek, a nawet do stanów zapalnych rogówki. Przebieg choroby jest bardzo przewlekły, z zaostrzeniami zmian u kobiet w okresie przekwitania oraz w czasie miesiączek.

Leczenie trądziku różowatego jest uwarunkowane jego stopniem rozwoju i towarzyszącymi chorobami. W leczeniu ogólnym należy dążyć do wyeliminowania czynników mogących mieć znaczenie przyczynowe, np.

• niedokwaśności soku żołądkowego i innych zaburzeń przewodu pokarmowego;
• zaburzeń hormonalnych, szczególnie u kobiet w okresie menopauzy;
• napięcia psychicznego i stresów; niektórych pokarmów (mocna kawa, herbata, alkohol, gorące potrawy, ostre przyprawy, czekolada, kakao).

Z leków ogólnych zaleca się stosowanie metronidazolu, tetracyklin, witamin o działaniu przeciwłojotokowym, czasami skuteczne okazują się środki przeciwmalaryczne (arechina), a w bardzo ciężkich, krostkowych postaciach – izotretinoina (syntetyczna pochodna kwasu witaminy A).

Leczenie ogólne powinno być w sposób bardzo umiejętny łączone z leczeniem miejscowym, które odgrywa dużą rolę, przyspieszając ustępowanie zmian skórnych.

W zależności od rodzaju skóry stosuje się różne formy leków: papki, kremy lub pasty zawierające takie substancje czynne, jak ichtiol, tumenol, kwas salicylowy, siarka. Coraz częściej wykorzystuje się zewnętrznie gotowe preparaty metronidazolu, krotamitonu czy nizoralu, w zależności od wykrywanych w gruczołach łojowych mikroorganizmów (de-modex, pityrosporum).

W leczeniu zewnętrznym należy unikać fluorowanych preparatów sterydowych, które mogą znacznie zaostrzyć istniejące zmiany skórne.

Zabiegi pielęgnacyjne:

• zmywanie twarzy wodą przegotowaną, często z dodatkiem nie przegotowanego mleka lub łagodnymi niealkoholowymi tonikami i mleczkami;
• unikanie past do zębów zawierających fluor;
• unikanie nasłoneczniania skóry twarzy (stosowanie kremów z pełnymi filtrami);
• unikanie zimna i gwałtownych zmian temperatury otoczenia;
• unikanie tarcia skóry twarzy (delikatne osuszanie po myciu miękkim ręcznikiem).

W przypadkach guzowatości nosa (rhinophyma) poprawę uzyskuje się stosując metody chirurgiczne: elektrokoagulację, zamrażanie C02, dermabrazję.

Chciałbym również podkreślić, iż dobre efekty w leczeniu trądziku różowatego można osiągnąć tylko poprzez umiejętne kojarzenie dostępnych metod pielęgnacyjnych i leczniczych. Postępowanie takie pozwala uzyskać długotrwałe okresy bezobjawowe.

Składniki naturalne w kosmetykach do walki z trądzikiem różowatym.

Kremy z wyciągiem z zioła Chrysanthellum Indicum sprawdzają się doskonale w walce z trądzikiem różowatym. Redukują powstały rumień oraz wzmacniają naczynka krwionośne. Krem warto aplikować na zmienione miejsca dwa razy dziennie.

Krem z zielonej herbaty, według przeprowadzonych badań klinicznych znacznie redukuje ilość czerwonych plamek i wyprysków powstających w okresie trądziku.

Krem z niacynamidem, czyli rodzaj witaminy B3 jest powszechnie stosowany w walce z trądzikiem różowatym. Znacznie zwiększa barierę ochronną skóry, łagodzi podrażnienia i poprawia nawilżenie skóry. Już po 4 tygodniach stosowania kremu widać efekty. Niacynamid można również przyjmować doustnie.

Kremy z kwasem azelainowym. Kwas otrzymuje się z żyta, pszenicy i jęczmienia. Zmniejsza rumień, wypryski oraz działa przeciwbakteryjnie.

Badania wykazały, że kremy z 20% zawartością kwasu azelainowego są równie skuteczne w leczeniu trądzika różowatego, co 0,75% preparaty z metronidazolem. Kwas azelainowy dodatkowo łagodzi objawy suchej, piekącej i swędzącej skóry.

Lukrecja to kolejny specyfik wspomagający leczenie trądziku. Po miesiącu, dwóch widać znaczną poprawę w kolorycie skóry.

Enzymy trawienne.
W niektórych przypadkach trądzik różowaty powiązany jest z niestrawnością występującą szczególnie po spożyciu ostrych potraw. Badania wykazały, że podawanie pacjentom hormonu trzustki – lipazy, spowodowało usunięcie objawów niestrawności, jak i trądzika różowatego.

Inne naturalne składniki przydatne w walce z trądzikiem różowatym:

• aloes,
• cynk,
• czerwona koniczyna,
• dzika róża,
• łopian,
• rumianek,
• selen
• witaminy z grupy B.

W warunkach domowych bardzo pomocny w walce o jędrność skóry twarzy i szyi jest automasaż. Wykonujemy go dwa razy dziennie, przy okazji wklepywania w skórę kremu (powinien to być krem tłusty lub półtłusty, o dobrym poślizgu). Krem dość obficie nanosimy na twarz, a następnie wklepujemy opuszkami palców wskazującego, środkowego i serdecznego wzdłuż policzków od ust ku skroniom, wokół oczu, na czole od nosa ku skroniom. Następnie grzbietami palców oklepujemy podbródek, całymi dłońmi zaś – szyję. Na koniec delikatnie głaszczemy całą twarz i szyję. Skóra po masażu powinna być lekko rozgrzana i dobrze ukrwiona, ale nie zaczerwieniona. Automasaż warto stosować od początku kuracji odchudzającej – wtedy mamy dużą szansę na uniknięcie zwiotczenia skóry.

Aby twarz była jędrna, a skóra napięta, trzeba na co dzień używać kremów liftingujących, przywracających sprężystość. Producenci kosmetyków liftingiem nazywają preparaty doraźnie napinające skórę twarzy, przeznaczone dla cery starzejącej się, zwiotczałej. Lifting – przeważnie opakowany w butelkę z dozownikiem lub szklane ampułki – zawiera elastynę, kolagen, ekstrakty z placenty, wyciągi z owoców i inne substancje silnie nawilżające i ściągające. Dzięki nim skóra lekko pęcznieje i staje się jędrniejsza. Zostaje także pokryta cienką warstwą odbijającą światło, co optycznie niweluje zmarszczki. Preparatów tego typu nie stosujemy bez przerwy, lecz jako kurację dwu-, trzytygodniową co kilka miesięcy.

Jeśli automasaż i kremy liftingujące nie skutkują, warto zainteresować się liftingiem w gabinecie kosmetycznym: po oczyszczeniu i nawilżeniu twarzy na skórę nakłada się maskę (przeważnie nasączoną wyciągiem z aloesu), która szybko zastyga, tworząc na buzi twardą skorupę. Po zdjęciu maski w skórę wklepuje się krem lub olejek odżywczy. Lifting kosmetyczny poprawia ukrwienie skóry i wyraźnie pojędrnia ją. Trwały efekt przynosi seria zabiegów (8-10, trzy razy w tygodniu).

Domowa maseczka

Dwa razy w tygodniu możemy położyć na szyję domową maseczkę, która odżywia skórę i usuwa drobne zmarszczki: starannie utrzeć 3 łyżki stołowe płynnego miodu, 3 łyżki oliwy z oliwek i 2 żółtka. Powstały krem przelać do słoika, wstawić do lodówki na kilka godzin. Następnie rozsmarować na szyi i dekolcie (najwygodniej – za pomocą sporego płaskiego pędzla). Po 20 minutach resztki maseczki wytrzeć papierową chusteczką.

Bardzo duże są różnice pomiędzy kosmetykami naturalnymi a produktami konwencjonalnymi pochodzącymi z przemysłu chemicznego.

Kosmetyki naturalne powstają w zgodzie z poszanowaniem środowiska, z roślinnych składników uzyskiwanych z ekologicznych upraw. Proces taki nazywamy „zieloną chemią”. Nasuwa się pytanie – czy kosmetyki naturalne pielęgnują skórę mniej efektywnie niż te chemiczne i konwencjonalne?

Zdecydowanie TAK.

Produkty naturalne są bogactwem substancji aktywnych. Powszechnie wiadomo, że to właśnie za sprawą substancji aktywnych nasza skóra jest jędrna, gładka, elastyczna i utrzymuje promienność. Kosmetyki organiczne zawierają co najmniej 70% substancji aktywnych, które to w produktach konwencjonalnych zajmują zaledwie od 0,5% do 5%.

Produkt naturalny ma działanie wszechstronne. Substancje aktywne odnajdujemy w koktajlach składników roślinnych – olejach i ekstraktach. Te dostarczają skórze minerałów, witamin i pozostałych cennych składników. Standardowe produkty powszechnie dostępne w drogeriach za niewielką cenę zawierają mieszanki substancji aktywnych z produktami obojętnymi dla skóry. Do takich zaliczamy wazelinę, oleje mineralne czy odmineralizowaną wodę.

Skuteczność tych dwóch rodzajów kosmetyków o których mowa bada się w ten sam sposób poprzez metody In vivo oraz In vitro. Korzystny wpływ komponentów roślinnych jest udokumentowany i kontrolowany.

Oleje roślinne (np. z awokado, shea, wiesiołka, shea czy makadamia) charakteryzują się podobieństwem składu chemicznego obecnego w ludzkiej skórze. Prowadzone badanie potwierdzają, że przyswajanie substancji aktywnych pochodzących z podłoża biozgodnego ze skórą, jest nawet 30-krotnie wyższe niż przyswajanie z podłoża mineralnego, które stosuje się w kosmetykach konwencjonalnych (np. tłuszcze ropopochodne).

Jako substancje zapachowe stosuje się olejki eteryczne przy czym produkt konwencjonalny pachnie aromatem syntetycznym. Naturalne olejki eteryczne same w sobie są również źródłem substancji aktywnych, mają zdolność przenikania w głąb skóry więc są jak transportowce substancji aktywnych.

Produkt naturalny jest technologicznie zaawansowany. Nie przypomina maseczki domowej roboty czy własnoręcznie kremu ukręconego. Dzięki przyjemnym aromatom i aksamitnym konsystencjom dorównują kosmetykom konwencjonalnym, a skutecznością działania niejednokrotnie je przewyższają.

Zdjęcie ukazujące różnice w składzie pomiędzy produktem naturalnym a konwencjonalnym.

żródło: PatAndRub.pl

Jeszcze w starożytności pszczoły nazywano boskimi stworzeniami. Otaczano je kultem, a dawne piękności kąpały się w mleku i miodzie, by zachować młodość i gładką cerę. Hipokrates, zwany ojcem medycyny, stosował około 150 leków na miodzie, powszechnie i skutecznie okładano nim rany, używano jako afrodyzjak. Eksperci od żywienia uważają, że miód powinien stać się składnikiem naszej codziennej diety, ponieważ jest wartościowym pokarmem łatwo przyswajalnym przez organizm, a także uniwersalnym produktem pomagającym zachować dobre samopoczucie. O miodzie należy pamiętać przez cały rok, a nie dopiero wtedy, kiedy chwyta nas ból gardła. Profilaktycznie trzeba go jeść codziennie po dwie duże łyżki (ok. 20 g), najlepiej rozpuszczony wieczorem w szklance przegotowanej letniej wody i wypity rano, jeszcze w łóżku. Efektem codziennego spożywania miodu jest wzmocnienie organizmu, co w okresie przesilenia wiosennego czy jesiennego jest bardzo ważne.

Miód miodowi nierówny, dlatego należy wybrać odpowiedni dla siebie, w zależności od potrzeb zdrowotnych. Są dwa typy miodów: spadziowe i nektarowe, które z kolei dzielą się na jasne i ciemne. Nektarowych, czyli kwiatowych jest wiele odmian, np. akacjowy, koniczynowy, lipowy czy gryczany itd.

Najbardziej się ceni miody typu spadziowego, które mają najwięcej ważnych dla zdrowia mikroelementów. Są one nazywane papieskimi, głównie takie jada papież. Powstają długo, ponieważ najpierw w ich produkcji biorą udział mszyce. Wysysają one sok z liści lub igieł. Przetworzony sok jest wydalany w postaci słodkiej kropelki, która spada z igły na igłę lub z liścia na liść (dlatego nazywana jest spadzią), aż zbiorą ją pszczoły i przerobią na miód.

Miody jasne zawierają głównie witaminy i cukry proste, mają mało składników odżywczych. W ciemnych, oprócz witamin i cukrów , jest też dużo mikro- i makroelementów, m.in. potasu, magnezu, wapnia, sodu, nieco mniej żelaza, cyny, krzemu, siarki i miedzi. W zależności od odmiany miodu można go stosować jako środek pomagający w leczeniu różnych dolegliwości.

Na co działa miód?

Zapobiega chorobom układu oddechowego, obniża gorączkę, działa wykrztuśnie i antyseptycznie, pomaga przy katarze i bólu gardła. Wzmacnia chory mięsień sercowy, zalecany jest również w stanach zapalnych nerek i pęcherza moczowego. Problemy z zaśnięciem rozwiąże spożywanie przed snem jednej łyżki tego cudownego specyfiku. Taka kuracja złagodzi stany napięcia emocjonalnego.

Głównym składnikiem miodu są cukry proste: glukoza oraz fruktoza. W zależności od proporcji tych składników jedne miody krystalizują się szybciej, inne wolniej. Rzepakowy zawiera więcej glukozy, dlatego krystalizuje się już na trzeci tydzień po odwirowaniu, natomiast akacjowy dopiero na Boże Narodzenie, a spadziowe jeszcze później. Nie wpływa to jednak na ich właściwości odżywcze.

W miodzie znajdziemy takie witaminy, jak: A, Bh B2, B6, C, K, PP oraz H. Szczególną rolę odgrywają w nim enzymy – neutralizują one lub wiążą toksyny znajdujące się w organizmie. Spożywany regularnie wymiata substancje trujące, m.in.: alkaloidy, metale ciężkie, alkohol, produkty rozkładu powstające podczas palenia tytoniu i picia kawy. Zawiera też inhibinę, substancję działającą przeciwbakteryjnie, która likwiduje m.in. gronkowca złocistego czy pałeczki tyfusu brzusznego. Najwięcej inhibiny jest w miodzie górskim. Poza tym właściwości podnoszenia odporności organizmu miód zawdzięcza substancji o nazwie rutyna.

Miód jest używany również z dużym powodzeniem w kosmetyce – wygładza i zmiękcza naskórek, a także działa antyseptycznie. Stosowanie kosmetyków robionych na bazie miodu pomaga w pielęgnacji skóry spierzchniętej i źle odżywionej.

Kremy i balsamy z zawartością tego naturalnego specyfiku znacznie łagodzą zaczerwienienia, wygładzają spierzchniętą skórę i dostarczają jej odżywczych substancji, np. glikogenu. Dzięki drobinom skrystalizowanych cukrów miodowe maseczki oczyszczają skórę, usuwając martwy naskórek. Miód działa leczniczo w przypadku skóry źle ukrwionej o rozszerzonych porach.

Najlepiej kupować miód bezpośrednio w pasiece bądź w sklepie pszczelarskim, ponieważ w sklepach spożywczych niemal połowa miodu nie spełnia wymaganych norm. Najbardziej popularne fałszerstwo jest popełniane przez firmy trudniące się skupem i konfekcjonowaniem. Ułatwiając sobie pracę, osoby rozlewające miód do słoików podgrzewają go do temperatury powyżej 45° C, aby uzyskał płynną konsystencję. Masa ta łatwo wlewa się do słoików, jednak jest bezwartościowa. W tak wysokiej temperaturze rozkładowi ulegają biologicznie aktywne składniki znajdujące się w miodzie. Dlatego nie zaleca się rozpuszczać miodu w gorących płynach (mleko, herbata), gdyż spełnia on wówczas jedynie rolę słodzika.

Jak rozpoznać dobry miód?

Rozpoznawania jakości miodu można się nauczyć. Najlepsze są miody z plastrów całkowicie zabudowanych tzw. zasklepem woskowym – są to miody dojrzałe. Jeden litr całkowicie dojrzałego miodu waży od 1,42 do 1,44 kg. Co powinno wzbudzić podejrzenia? Miód bardzo słodki o dziwnym lub słabym zapachu przypominającym esencję zapachową lub karmel. Klasę odwirowanego nektaru można sprawdzić na podstawie jego gęstości. Przy przelewaniu, np. łyżką, dobry gęsty miód układa się w fale lub stożki, niedojrzały jest rzadki i dlatego tworzy wgłębienie. Ciągnący się zaś nitkowato jest zafałszowany syropem cukrowym lub też ziemniaczanym. Obecność mąki można poznać domowym sposobem wlewając na łyżkę z miodem parę kropli jodyny. Zmiana barwy na czarną lub niebieską świadczy o tym, że pszczeli produkt jest podrobiony. W sklepach miód sprzedaje się w dwóch postaciach: jako patoka (czyli płynny), oraz jako krupiec – zestalony wskutek krystalizacji. W zasadzie już jesienią nie powinno być miodów płynnych, wyjątkiem jest akacjowy i spadziowy, które zestalają się po kilku miesiącach. Dobry miód przechowywany w temperaturze poniżej 18°C, bez dostępu światła słonecznego, zachowuje swoje właściwości nawet trzy lata.

Rodzaje miodów

1. Rzepakowy- jasnożółty, gorzkawy, zawiera cukry proste, wspomaga leczenie chorób wątroby i dróg żółciowych oraz miażdżycy.
2. Rzepakowo-malinowy- skuteczny przy zmęczeniu intelektualnym, kiedy cierpi się na bezsenność, pije się dużo kawy.
3. Lipowy -złocistożółty, lekko gorzkawy, pachnie kwiatem lipowym, może mieć posmak mięty, zawiera olejki eteryczne, kwas askorbinowy, niezastąpiony w przeziębieniach, anginie, zapaleniu oskrzeli i nerwicach.
4. Koniczynowy – słomkowożółty, wyjątkowo słodki, o zapachu kwiatu koniczyny, zawiera witaminy C i z grupy B, działa wykrztuśnie, napotnie, uspokajająco, moczopędnie i przeciwzapalnie.
5. Gryczany – czerwonobrązowy o korzennym smaku, zawiera witaminę C, dobry w profilaktyce chorób układu krążenia i przy schorzeniach kości.
6. Spadziowy iglasty – brązowy lub zielonkawy w kolorze, zapach lekko korzenny, stosowany na podniesienie odporności i przeziębienia.
7. Spadziowy liściasty – kolor herbaciany lub jasnobrązowy, smak łagodny z cierpkim posmakiem, zapach lekko korzenny, stosowany w chorobach układu moczowego, dróg żółciowych i stawów.
8. Spadziowo-nektarowy – zielonkawy lub ciemnobrunatny, łagodny smak, zapach lekko korzenny.
9. Wielokwiatowy – herbaciany kolor, pachnie woskiem, zalecany szczególnie dzieciom, działa jak szczepionka na wiele alergii.
10. Mniszkowy – jasnobrązowy, najbardziej aromatyczny ze wszystkich miodów, ma słodko-mdły zapach kwiatu mniszka, zawiera witaminę B2, stosowany w chorobach wątroby i dróg żółciowych, reumatyzmie, niedokrwistości i w stanach wyczerpania psychofizycznego. Wrzosowy – czerwonobrązowy, w smaku ostry i gorzki, pachnie wrzosem, stosowany w chorobach dróg moczowych, kamicy nerkowej, zapaleniach jelit i biegunkach.
11. Akacjowy-słomkowożółty, mało słodki o łagodnym zapachu, zawiera dużo fruktozy i olejków eterycznych, zalecany jest na nad-kwasotę żołądka i różne zaburzenia trawienia.
12. Malinowy-złocisty, kwaskowa-ty o zapachu malin, może być stosowany w profilaktyce miażdżycy, na przeziębienia, a także w nieżycie żołądka i jelit.

W mikroklimacie ula powstaje wiele cennych dla człowieka produktów.

Propolis, jest to kit pszczeli, który zbierają robotnice z olejków żywicznych drzew. Służy im on do konserwacji i uszczelniania gniazda, co doskonale zabezpiecza ule przed rozmnażaniem się w nich drobnoustrojów, działa przeciw-grzybiczo i przeciwwirusowo. Ludzie wykorzystują jego bakteriobójcze właściwości i używają jako naturalnego antybiotyku. W odróżnieniu od syntetycznych – na ten uzyskiwany od pszczół organizmy ludzkie (i bakteryjne) nie uodparniają się, ponieważ propolis zbierany jest za każdym razem z innych roślin, ma więc zawsze inny skład. Ma on też właściwości regenerujące i odżywcze, a jako środek przeciwbólowy działa mocniej niż kokaina.

Obecnie do kupienia są również propolisowe gumy do żucia, np. z miętą, która pobudza trawienie lub też guma z witaminą C na stany zapalne jamy ustnej. Są też czopki propolisowe, przyspieszające gojenie się uszkodzeń śluzówki odbytu, stosowane m.in. przy hemoroidach. Puder z zawartością propolisu może być przydatny dla osób korzystających z sauny i basenu. Ma on silne działanie przeciwbakteryjne, a także dobrze przeciwdziała wydzielaniu się przykrego zapachu spoconych stóp.

Pyłek pszczeli ma najwięcej wartości odżywczych. Jego właściwości są zaskakujące. To najlepsza odżywka wzmacniająca układ odpornościowy. Pomaga w anemii, opóźnia procesy miażdżycowe. Pyłek należy namoczyć na noc, gdyż tylko w tej formie jest wchłaniany przez organizm. Jeszcze bardziej aktywne działanie ma pierzga – ten sam pyłek, tylko wymieszany przez pszczoły z miodem. Badania pierzgi wykazały, że zawiera ona szczególnie dużo witaminy A oraz z grupy B i większość mikro- i makroelementów.

Mleczko pszczele jest najcenniejszym produktem. Wydzielają go pszczoły między szóstym a dziesiątym dniem życia z gruczołu usytuowanego na głowie. Karmią nim przez trzy dni swoje larwy – jedynie ta larwa, która ma zostać królową jest cały czas karmiona owym mleczkiem. O jego sile odżywczej może chociażby świadczyć fakt, że jeżeli zwykłe pszczoły żyją zaledwie 40 dni – królowe nawet pięć lat i są na dodatek dwa razy większe od swoich robotnic. Obecnie mleczko pszczele wykorzystuje się w leczeniu arteriosklerozy, zwalczaniu objawów starzenia się, zaburzeniach trawienia, zaniku tkanek oraz licznych chorobach skóry. Zalecane jest też na impotencję, a także oziębłość płciową.

ECO CARE Bursztyn & Miód Bioorganiczny krem ANTI – STRESS

Bioorganiczny krem ANTI – STRESS z naturalnym filtrem UV to bogata dawka natury i komfort dla zmęczonej, szarej, zestresowanej, pozbawionej blasku skóry; narażonej na codzienny szkodliwy wpływ środowiska.

ECO CARE Miód do ciała Bioorganiczny balsam

Bioorganiczny balsam to bogata dawka natury dla skóry suchej, szorstkiej, pozbawionej blasku.

.

.

.

.

.

Nowość od Sanoflore

Regenerujący miód odżywczy

Z olejkiem eterycznym z Czystka Bio.
Odżywia, koi, regeneruje. Testowany pod kontrolą dermatologiczną.
Odpowiedni dla osób ze skórą wrażliwą.
Bez parabenów.

Działanie:

• Ukojenie
• odżywienie
• regeneracja

Już po pierwszej aplikacji skóra zostaje w sposób naturalny wypełniona korzystnym działaniem odżywczego miodu.

Regeneruje i koi skórę suchą
Czystek, krzew śródziemnomorski, ma wyjątkową zdolność regeneracji i rozpowszechniania się na terenach zniszczonych przez płomienie.

Uzyskany z samego serca tej unikalnej rośliny, olejek eteryczny z Czystka Bio zapewnia wyjątkowe właściwości regenerujące i odbudowujące skórę suchą i uszkodzoną. Wzbogacony w Miód Lipowy Bio balsam ten łagodzi i zapewnia skórze uczucie komfortu w bardzo delikatny sposób.

Aksamitna delikatność
Bogata konsystencja wchłania się w skórę pozostawiając na niej uczucie elastyczności i ekstremalnej miękkości. Jego zapach jest subtelnie kwiatowy i miodowy, tworząc smugę delikatnych, aromatycznych nut co sprawia, że miód odżywczy zapewnia niezwykłą przyjemność dla zmysłów.

Kosmetyk prawdziwie naturalny posiada surowce mineralne i roślinne, stosunkowo mało przetworzone. Spośród substancji pochodzenia zwierzęcego dozwolonych w produkcji kosmetyków naturalnych nie ma dużego wyboru, np. lanolina, wosk pszczeli pozyskiwany bez szkody dla zwierząt.

Najbardziej pożądanymi surowcami są te posiadające certyfikaty świadczące o jego pochodzeniu oraz dopuszczające komponenty do zastosowania w kosmetykach naturalnych. Rośliny powinny pochodzić z upraw kontrolowanych oraz powinny być pozyskiwane w tak zwanych procesach „zielonej chemii”.

Zasady komponowania kosmetyków naturalnych określają wytyczne  Komitetu Ekspertów Produktów Kosmetycznych przy Komitecie Zdrowia Publicznego Rady Europy.  Bazując na zasadach wytyczonych przez Komitet, w Europie powstało kilkanaście certyfikacji kosmetyków naturalnych. Jednocześnie i należy stwierdzić – niestety – nie powstała oficjalna europejska certyfikacja.  Organizacje certyfikujące to rzetelne firmy znajdujące się na przykład we Francji Eco-Cert, Niemczech – BDiH, czy Wielkiej Brytanii – Soil Association. Wykonanie certyfikacji w tych organizacjach jest dość kosztowna. Również nie wszystkie firmy produkujące kosmetyki za granicą znają owe instytucje certyfikujące przez co nie korzystają z ich usług. W Polsce taka organizacja nie istnieje.

Na kontynencie europejskim podejmowane są próby ujednolicenia standardów trzech wyżej wymienionych organizacji certyfikujących kosmetyki naturalne. Przykładem takiej sytuacji jest pojawienie się w najbliższym czasie standardu uzgodnionego pomiędzy niemieckim BDIH, brytyjskim Soil Association, francuskim Eco-Cert, i kilkoma mniejszymi organizacjami. Projekt ma nosić nazwę COSMOS.  Oczywiście jest jeden problem. Pomimo wspólnych standardów, COSMOS  na razie nie  może zaoferować wspólnego logo na opakowaniu. Nadal będą pojawiać się logo różnych instytucji.  Zmianie nie ulegną również opłaty za certyfikacje kosmetyków. Dla wielu małych firm opłaty te stanowią barierę wręcz nie do pokonania, zwłaszcza podczas  pierwszych lat produkcji. Idealnym rozwiązaniem byłoby stworzenie jednej, międzynarodowej organizacji certyfikującej działającej na zasadzie „non for profit”.

Z myślą o mniej rozwiniętych firmach i ich skromniejszym budżetem, producenci wiodących europejskich marek kosmetyków naturalnych stworzyli nowy certyfikat – NaTrue.  Założycielami tego przedsięwzięcia są: Dr Hauschka, Lavera, Logona, Primavera i Weleda. Wszystkie swoje produkty pojawiające się na rynku, certyfikują oznaczeniem NaTrue. Jest to organizacją non-profit więc certyfikacja w tym przypadku jest tańsza, ale jednocześnie bardziej wymagająca od standardów COSMOS.

Zasady kompozycji produktów prawdziwie organicznych  i naturalnych są zbliżone,  niezależnie od organizacji jak je określa.

Oto lista substancji, których pod żadnym pozorem nie powinny doszukać się w składzie kosmetyku oznaczonego mianem naturalnego:

• pochodne ropy naftowej – wazelina, parafina oraz olej mineralny
• substancje etoksylowane, czyli nazwy zaczynające się od PEG
• silikony
• karbomery
• aromaty i barwniki syntetyczne
• glikol propylenowy (propylene glycol)
• konserwanty nieidentyczne z naturalnymi (np. parabeny)

Walka z rozstępami

Najczęściej pojawiają się na skórze wtedy, gdy wzrasta masa ciała i skóra się rozciąga, na przykład gdy przytyjemy i niestety  pozostają, gdy schudniemy. Występują aż u 90% kobiet ciężarnych. Najbardziej podatne na rozstępy są kobiety o blond i rudych włosach oraz bardzo jasnej cerze.

Niektórzy dermatolodzy twierdzą, że nie ma rady na rozstępy, nie można im zapobiec ani ich zwalczyć metodami kosmetycznymi, czyli panie o słabszej tkance łącznej skóry są na nie po prostu skazane, zwłaszcza te, których matki i babki cierpiały na tę szpecącą dolegliwość.

Zwolennicy zapobiegania rozstępom wierzą w skuteczność systematycznych zabiegów pojędrniających skórę. W profilaktyce ważna jest również dieta: dużo jarzyn i owoców, nabiału (brak białka, nawet krótkotrwały, sprzyja rozstępom), picie co najmniej dwóch litrów wody mineralnej dziennie. W pożywieniu nie może zabraknąć witamin (zwłaszcza A i 0 oraz żelaza, magnezu, krzemu, manganu. Trzeba się ruszać -ćwiczyć lub choćby spacerować codziennie na świeżym powietrzu. W skórę brzucha, bioder, piersi należy wmasowywać kremy. Kosmetyczki polecają kremy tłuste, z witaminami i kolagenem, oliwkę oraz pojędrniające płyny. Lepiej ukrwiona skóra będzie bardziej elastyczna i prawdopodobieństwo pojawienia się rozstępów znacznie się zmniejszy. Kosmetykami smarujemy skórę delikatnie, kolistymi ruchami: brzuch zgodnie z ruchem wskazówek zegara, piersi tak samo, uda od kolan ku biodrom, z uwzględnieniem pośladków, biodra ruchem okrężnym.

Preparaty kosmetyczne wygładzają i odżywiają skórę oraz wzmacniają włókna podtrzymujące tkankę łączną dzięki zawartości wyciągów roślinnych i zwierzęcych, witamin, wyciągów z alg. Kremami masujemy skórę ruchem kolistym, do zaróżowienia, raz-dwa razy dziennie.

Jeśli preparaty nie pomogą w walce z rozstępami, można spróbować bardziej radykalnych metod: laseroterapii, jonoforezy, mikroabrazji, a nawet operacji plastycznej (po której jednak pozostają małe blizny).

Planując zrzucenie sporej nadwagi, walkę z rozstępami należy zacząć już od pierwszego dnia kuracji odchudzającej. Jeśli rozstępy już mamy, bo pojawiły się (jak to się zdarza puszystym paniom) już w okresie dojrzewania, nie oczekujmy, że znikną całkowicie. Możemy je natomiast zmniejszyć, ale tylko jeśli krem na rozstępy będziemy stosować codziennie, przez co najmniej 4 tygodnie.

W profilaktyce zwalczania rozstępów ważna jest dieta: dużo jarzyn i owoców, nabiału, picie co najmniej dwóch litrów wody mineralnej dziennie.

Płyn rozmarynowy na rozstępy do samodzielnego przygotowania w domu: mieszamy 40 g rozmarynu, 20 g mięty, 20 g rumianku, 15 g skrzypu i 5 g arniki, wsypujemy do butelki, zalewamy 1 litrem czerwonego wytrawnego wina. Po miesiącu odcedza-my i stosujemy do nacierania skóry w proporcjach: łyżka stołowa „winka” na szklankę wody. Płynu używamy podczas całej kuracji odchudzającej, a w ciąży od początku i kilkanaście tygodni po porodzie.

Nie uregulowany prawnie przepis dotyczący używania określeń takich jak „ekologiczny”, „naturalny”, „bio”, czy „organiczny” powoduje sytuację w której produktem ekologicznym czy też naturalnym możemy określić praktycznie każdy kosmetyk przeznaczony do pielęgnacji. Jednym warunkiem jaki musi spełnić producent jest umieszczenie w składzie kosmetyku nawet śladowej ilości naturalnych i ekologicznych składników. Zupełnie nie przeszkadza temu fakt, że obok minimalnego stężenia produktu naturalnego widnieje długa lista składników syntetycznych, zakazanych przez instytucje certyfikujące kosmetyki ekologiczne.

W 2012 roku ustawa ta ma jednak ulec zmianie. Zgodnie z ustaleniami wyżej wymienionej organizacji oraz władz Unii Europejskiej ma zacząć obowiązywać zakaz używania określeń typu „ekologiczny”, „naturalny” i „organiczny”, bez posiadania odpowiednich, zezwalających na to certyfikatów.

Jednak do tego czasu będziemy musiały polegać wyłączenie na swojej wiedzy i obserwacjach, czytając wnikliwie informacje zawarte na opakowaniach, a zwłaszcza te napisane małym drukiem. Warto przestudiować listy pozytywne i listy negatywne czyli zalecane i zakazane składniki. Spis takich składników został opracowany przez instytucje certyfikujące kosmetyki zwane mianem ekologicznych.

Polskie marki kosmetyczne oferujące prawdziwe, certyfikowane kosmetyki ekologiczne można zliczyć na palcach jednej ręki. Niżej przedstawione, oprócz jednego wyjątku nie są certyfikowane ekologicznie. Na opakowaniach kosmetyków możemy przeczytać, że surowce zastosowane w produkcji są pochodzenia ekologicznego, jednak do preparatów certyfikowanych nie należą.

Eco Linea Ava – jest to jedyna certyfikowana ekologicznie linia kosmetyków. Posiada certyfikat  Ecocert. Od 1961 roku laboratorium kosmetyczne Ava dostarcza do sklepów swoją linię kosmetyków. Dostępne jest 7 produktów pielęgnacyjnych do twarzy i ciała. W serii stosowane są ekstrakty z 4 roślin – imbir, prawoślaz lekarski, zielona herbata, rumianek. Ceny plasują się od 35 do 50zł. Kosmetyki Eco Linea Ava dostępne są w sklepach internetowych oraz w tradycyjnym handlu. Ich cena może ulec wahaniu o +/- 10%.

Femi - laboratorium farmaceutyczno-kosmetyczne wywodzące się z Gdańska. Produkcja kosmetyków trwa od 1991 roku. W ofercie firmy można znaleźć kosmetyki do twarzy i ciała, m.in. olejki, kremy, maseczki, balsamy, itd. Ceny wahają się od 50zł do 225 zł. Femi oferuje także zabiegi upiększające na twarz i ciało oraz masaże dla gabinetów kosmetycznych i SPA.

Fridge by yDe – to linia ekskluzywnych kosmetyków, których termin ważności upływa po 2,5 miesiąca od ich wyprodukowania. Marka ta została stworzona 2 lata temu przez Magalenę Beyer. W ofercie firmy znajdziemy kosmetyki przeznaczone do pielęgnacji twarzy i ciała zarówno dla kobiet, dzieci jak i mężczyzn. Dostępna jest także linia zapachów i kosmetyków do zabiegów profesjonalnych.  Ceny wahają się od 78zł do 420 zł.

Organique – to firma posiadająca w swojej ofercie cztery linie: odmładzającą Anti- age, dla cery wrażliwej Anti- allergic, stymulującą Energizing oraz skierowaną dla mężczyzn Pour Homme. Poszczególne linie zawierają w sobie kosmetyki do włosów – maski, szampony, preparaty do pielęgnacji ciała- żele pod prysznic, galaretki, balsamy. Producent podaje, że jego kosmetyki nie zawierają barwników, parabenów, PEG-ów, silikonów,  syntetycznych detergentów, a także parafiny i jej pochodnych. Podobno ceny mieszczą się w granicach 30-40zł.

Pat&Rub – twarzą tej marki jest Kinga Rusin. Pat&Rub pojawiła się na rynku 2 lata temu. Na opakowaniach można dostrzec napis – „100% naturalnych składników. Bez składników pochodzących z ropy naftowej, silikonów, glikolu, propylenów, PEG-ów. Bez kompromisów.” Kosmetyki Pat&Rub to przede wszystkim produkty do pielęgnacji ciała, czyli masła, balsamy, żele pod prysznic, peelingi, scruby, olejki oraz kosmetyki przeznaczone do włosów i skóry głowy- szampony, odżywki, maski. Wśród wyżej wymienionych licznych produktów doszukamy się także świecy zapachowych i aromatów do pomieszczeń. Najtańszy produkt można dostać już za 39zł, natomiast najdroższy kosztuje w granicach 100zł. W ubiegłym roku firma ta wprowadziła także ofertę zabiegów dla salonów kosmetycznych i SPA.

A co z pozostałymi znanymi firmami? Ziaja, Farmona, Tołpa Planet of Nature,  Bielenda i jej Eco Care czy Bio Plantacja? Kosmetyki tych producentów zapewne zawierają składniki naturalne, jednak odnajdziemy w nich także substancje syntetyczne m.in. parabeny i PEG-i. Obecność tych substancji dyskwalifikuje owe produkty do nazywania ich mianem naturalnyc według standardów Ecocert (Francja) czy BDIH (Niemcy).

Czym jest PEG i PPG?

PEG czyli glikole polietylenowe i PPG czyli glikole polipropylenowe to emulgatory. Substancje te stosowane są podczas łączenia wody i tłuszczów w jednolitą masę. Mogą być także stosowane jako substancje myjące (tensydy). Znajdziemy je w kremach, szamponach, pastach do zębów i kolorowych produktach do makijażu.
Do produkcji PEG i PPG używany jest bardzo mocno szkodliwy gas Ethylenoxid, który uchodzi za substancję rakotwórczą, a także uszkadzają strukturę genetyczną komórek.
Glikole polietylenowe i polipropylenowe mogą równie‑ transportować najrozmaitsze substancje do naszego organizmu, gdyż powodują, że nasza skóra staje się bardziej przepuszczalna.
A w składzie wielu kosmetyków znajdują się także inne szkodliwe substancje: np. zapachowe, które powodują alergie, organiczne związki chlorowe i formaldehydy. A więc w połączeniu z politlenkiem etylenu jest im łatwiej wedrzeć się do naszego organizmu narządzić wielu szkód.
I co warto dodać, to to, że politlenek etylenu można zupełnie zastąpić wartościowymi, ekologicznymi i zdrowymi emulgatorami i tensydami uzyskanymi z kwasów tłuszczowych i cukrów.
Przykłady PEG i PPG:
- wszystkie substancje z przedrostkiem w nazwie PEG i PPG,
- Acrylates/Steareth-20 Methacrylate Copolymer
- Aluminium Chlorochydrate
- Aluminium Chlorochydrex
- Ammonium Laureth Sulfate
- Ceteareth
- Ceteth-1, -20
- Disodium Laureth Sulfosuccinate
- Glycereth-7
- Glycereth-7 Benzoate
- Glycereth-5 Lactate
- Glycereth-26 Phosphate
- Glyceteth-20 Stearate
- Glycereth-7 Triacetate
- Laureth-2, -3, -4, -7
- Laureth-5 Carboxylic Acid
- Laureth-8-Phosphate
- Lauryl Methyl Gluceth-10 Hydroxypropyldimonium Chloride
- Magnesium Laureth Sulfate = Magnesium Laureth-8 Sulfate
- Magnesium Oleth Sulfate
- Methyl Gluceth-10 i -20
- Myreth-4
- Myreth-3 Myristate
- Oleth-4
- Oleth-3 Phosphate
- Poloxamer 124, 184, 188, 407
- Poloxamine,Polysorbate 20, 60, 80
- Sodium Myreth Sulfate,Steareth-2, -21 i inne liczby
- Trideceth-12 i inne liczby
- Triceteareth-4 Phosphate
- Trilaureth-4 Phosphate

Czarna lista kosmetyków zawierających składniki pochodzenia syntetycznego opublikowała fundacja Pro-Test, w listopadzie 2009 roku. Składniki te zaburzają gospodarkę hormonalną. Na owej liście znalazły się produkty marek Farmna, Tołpa, Ziaja i Bielenda Eco Care i Bio.