Słodki, złocisty, pachnący łąką i lasem miód to także ponad 70 różnych witamin, mikroelementów i enzymów pomagających zachować zdrowie. Jest wspaniałą odżywką dla osób zapracowanych, można go stosować w leczeniu wielu dolegliwości.

Jeszcze w starożytności pszczoły nazywano boskimi stworzeniami. Otaczano je kultem, a dawne piękności kąpały się w mleku i miodzie, by zachować młodość i gładką cerę. Hipokrates, zwany ojcem medycyny, stosował około 150 leków na miodzie, powszechnie i skutecznie okładano nim rany, używano jako afrodyzjak. Eksperci od żywienia uważają, że miód powinien stać się składnikiem naszej codziennej diety, ponieważ jest wartościowym pokarmem łatwo przyswajalnym przez organizm, a także uniwersalnym produktem pomagającym zachować dobre samopoczucie. O miodzie należy pamiętać przez cały rok, a nie dopiero wtedy, kiedy chwyta nas ból gardła. Profilaktycznie trzeba go jeść codziennie po dwie duże łyżki (ok. 20 g), najlepiej rozpuszczony wieczorem w szklance przegotowanej letniej wody i wypity rano, jeszcze w łóżku. Efektem codziennego spożywania miodu jest wzmocnienie organizmu, co w okresie przesilenia wiosennego czy jesiennego jest bardzo ważne.

Miód miodowi nierówny, dlatego należy wybrać odpowiedni dla siebie, w zależności od potrzeb zdrowotnych. Są dwa typy miodów: spadziowe i nektarowe, które z kolei dzielą się na jasne i ciemne. Nektarowych, czyli kwiatowych jest wiele odmian, np. akacjowy, koniczynowy, lipowy czy gryczany itd.

Najbardziej się ceni miody typu spadziowego, które mają najwięcej ważnych dla zdrowia mikroelementów. Są one nazywane papieskimi, głównie takie jada papież. Powstają długo, ponieważ najpierw w ich produkcji biorą udział mszyce. Wysysają one sok z liści lub igieł. Przetworzony sok jest wydalany w postaci słodkiej kropelki, która spada z igły na igłę lub z liścia na liść (dlatego nazywana jest spadzią), aż zbiorą ją pszczoły i przerobią na miód.

Miody jasne zawierają głównie witaminy i cukry proste, mają mało składników odżywczych. W ciemnych, oprócz witamin i cukrów , jest też dużo mikro- i makroelementów, m.in. potasu, magnezu, wapnia, sodu, nieco mniej żelaza, cyny, krzemu, siarki i miedzi. W zależności od odmiany miodu można go stosować jako środek pomagający w leczeniu różnych dolegliwości.

Na co działa miód?

Zapobiega chorobom układu oddechowego, obniża gorączkę, działa wykrztuśnie i antyseptycznie, pomaga przy katarze i bólu gardła. Wzmacnia chory mięsień sercowy, zalecany jest również w stanach zapalnych nerek i pęcherza moczowego. Problemy z zaśnięciem rozwiąże spożywanie przed snem jednej łyżki tego cudownego specyfiku. Taka kuracja złagodzi stany napięcia emocjonalnego.

Głównym składnikiem miodu są cukry proste: glukoza oraz fruktoza. W zależności od proporcji tych składników jedne miody krystalizują się szybciej, inne wolniej. Rzepakowy zawiera więcej glukozy, dlatego krystalizuje się już na trzeci tydzień po odwirowaniu, natomiast akacjowy dopiero na Boże Narodzenie, a spadziowe jeszcze później. Nie wpływa to jednak na ich właściwości odżywcze.

W miodzie znajdziemy takie witaminy, jak: A, Bh B2, B6, C, K, PP oraz H. Szczególną rolę odgrywają w nim enzymy – neutralizują one lub wiążą toksyny znajdujące się w organizmie. Spożywany regularnie wymiata substancje trujące, m.in.: alkaloidy, metale ciężkie, alkohol, produkty rozkładu powstające podczas palenia tytoniu i picia kawy. Zawiera też inhibinę, substancję działającą przeciwbakteryjnie, która likwiduje m.in. gronkowca złocistego czy pałeczki tyfusu brzusznego. Najwięcej inhibiny jest w miodzie górskim. Poza tym właściwości podnoszenia odporności organizmu miód zawdzięcza substancji o nazwie rutyna.

Miód jest używany również z dużym powodzeniem w kosmetyce – wygładza i zmiękcza naskórek, a także działa antyseptycznie. Stosowanie kosmetyków robionych na bazie miodu pomaga w pielęgnacji skóry spierzchniętej i źle odżywionej.

Kremy i balsamy z zawartością tego naturalnego specyfiku znacznie łagodzą zaczerwienienia, wygładzają spierzchniętą skórę i dostarczają jej odżywczych substancji, np. glikogenu. Dzięki drobinom skrystalizowanych cukrów miodowe maseczki oczyszczają skórę, usuwając martwy naskórek. Miód działa leczniczo w przypadku skóry źle ukrwionej o rozszerzonych porach.

Najlepiej kupować miód bezpośrednio w pasiece bądź w sklepie pszczelarskim, ponieważ w sklepach spożywczych niemal połowa miodu nie spełnia wymaganych norm. Najbardziej popularne fałszerstwo jest popełniane przez firmy trudniące się skupem i konfekcjonowaniem. Ułatwiając sobie pracę, osoby rozlewające miód do słoików podgrzewają go do temperatury powyżej 45° C, aby uzyskał płynną konsystencję. Masa ta łatwo wlewa się do słoików, jednak jest bezwartościowa. W tak wysokiej temperaturze rozkładowi ulegają biologicznie aktywne składniki znajdujące się w miodzie. Dlatego nie zaleca się rozpuszczać miodu w gorących płynach (mleko, herbata), gdyż spełnia on wówczas jedynie rolę słodzika.

Jak rozpoznać dobry miód?

Rozpoznawania jakości miodu można się nauczyć. Najlepsze są miody z plastrów całkowicie zabudowanych tzw. zasklepem woskowym – są to miody dojrzałe. Jeden litr całkowicie dojrzałego miodu waży od 1,42 do 1,44 kg. Co powinno wzbudzić podejrzenia? Miód bardzo słodki o dziwnym lub słabym zapachu przypominającym esencję zapachową lub karmel. Klasę odwirowanego nektaru można sprawdzić na podstawie jego gęstości. Przy przelewaniu, np. łyżką, dobry gęsty miód układa się w fale lub stożki, niedojrzały jest rzadki i dlatego tworzy wgłębienie. Ciągnący się zaś nitkowato jest zafałszowany syropem cukrowym lub też ziemniaczanym. Obecność mąki można poznać domowym sposobem wlewając na łyżkę z miodem parę kropli jodyny. Zmiana barwy na czarną lub niebieską świadczy o tym, że pszczeli produkt jest podrobiony. W sklepach miód sprzedaje się w dwóch postaciach: jako patoka (czyli płynny), oraz jako krupiec – zestalony wskutek krystalizacji. W zasadzie już jesienią nie powinno być miodów płynnych, wyjątkiem jest akacjowy i spadziowy, które zestalają się po kilku miesiącach. Dobry miód przechowywany w temperaturze poniżej 18°C, bez dostępu światła słonecznego, zachowuje swoje właściwości nawet trzy lata.

Rodzaje miodów

1. Rzepakowy- jasnożółty, gorzkawy, zawiera cukry proste, wspomaga leczenie chorób wątroby i dróg żółciowych oraz miażdżycy.
2. Rzepakowo-malinowy- skuteczny przy zmęczeniu intelektualnym, kiedy cierpi się na bezsenność, pije się dużo kawy.
3. Lipowy -złocistożółty, lekko gorzkawy, pachnie kwiatem lipowym, może mieć posmak mięty, zawiera olejki eteryczne, kwas askorbinowy, niezastąpiony w przeziębieniach, anginie, zapaleniu oskrzeli i nerwicach.
4. Koniczynowy – słomkowożółty, wyjątkowo słodki, o zapachu kwiatu koniczyny, zawiera witaminy C i z grupy B, działa wykrztuśnie, napotnie, uspokajająco, moczopędnie i przeciwzapalnie.
5. Gryczany – czerwonobrązowy o korzennym smaku, zawiera witaminę C, dobry w profilaktyce chorób układu krążenia i przy schorzeniach kości.
6. Spadziowy iglasty – brązowy lub zielonkawy w kolorze, zapach lekko korzenny, stosowany na podniesienie odporności i przeziębienia.
7. Spadziowy liściasty – kolor herbaciany lub jasnobrązowy, smak łagodny z cierpkim posmakiem, zapach lekko korzenny, stosowany w chorobach układu moczowego, dróg żółciowych i stawów.
8. Spadziowo-nektarowy – zielonkawy lub ciemnobrunatny, łagodny smak, zapach lekko korzenny.
9. Wielokwiatowy – herbaciany kolor, pachnie woskiem, zalecany szczególnie dzieciom, działa jak szczepionka na wiele alergii.
10. Mniszkowy – jasnobrązowy, najbardziej aromatyczny ze wszystkich miodów, ma słodko-mdły zapach kwiatu mniszka, zawiera witaminę B2, stosowany w chorobach wątroby i dróg żółciowych, reumatyzmie, niedokrwistości i w stanach wyczerpania psychofizycznego. Wrzosowy – czerwonobrązowy, w smaku ostry i gorzki, pachnie wrzosem, stosowany w chorobach dróg moczowych, kamicy nerkowej, zapaleniach jelit i biegunkach.
11. Akacjowy-słomkowożółty, mało słodki o łagodnym zapachu, zawiera dużo fruktozy i olejków eterycznych, zalecany jest na nad-kwasotę żołądka i różne zaburzenia trawienia.
12. Malinowy-złocisty, kwaskowa-ty o zapachu malin, może być stosowany w profilaktyce miażdżycy, na przeziębienia, a także w nieżycie żołądka i jelit.

W mikroklimacie ula powstaje wiele cennych dla człowieka produktów.

Propolis, jest to kit pszczeli, który zbierają robotnice z olejków żywicznych drzew. Służy im on do konserwacji i uszczelniania gniazda, co doskonale zabezpiecza ule przed rozmnażaniem się w nich drobnoustrojów, działa przeciw-grzybiczo i przeciwwirusowo. Ludzie wykorzystują jego bakteriobójcze właściwości i używają jako naturalnego antybiotyku. W odróżnieniu od syntetycznych – na ten uzyskiwany od pszczół organizmy ludzkie (i bakteryjne) nie uodparniają się, ponieważ propolis zbierany jest za każdym razem z innych roślin, ma więc zawsze inny skład. Ma on też właściwości regenerujące i odżywcze, a jako środek przeciwbólowy działa mocniej niż kokaina.

Obecnie do kupienia są również propolisowe gumy do żucia, np. z miętą, która pobudza trawienie lub też guma z witaminą C na stany zapalne jamy ustnej. Są też czopki propolisowe, przyspieszające gojenie się uszkodzeń śluzówki odbytu, stosowane m.in. przy hemoroidach. Puder z zawartością propolisu może być przydatny dla osób korzystających z sauny i basenu. Ma on silne działanie przeciwbakteryjne, a także dobrze przeciwdziała wydzielaniu się przykrego zapachu spoconych stóp.

Pyłek pszczeli ma najwięcej wartości odżywczych. Jego właściwości są zaskakujące. To najlepsza odżywka wzmacniająca układ odpornościowy. Pomaga w anemii, opóźnia procesy miażdżycowe. Pyłek należy namoczyć na noc, gdyż tylko w tej formie jest wchłaniany przez organizm. Jeszcze bardziej aktywne działanie ma pierzga – ten sam pyłek, tylko wymieszany przez pszczoły z miodem. Badania pierzgi wykazały, że zawiera ona szczególnie dużo witaminy A oraz z grupy B i większość mikro- i makroelementów.

Mleczko pszczele jest najcenniejszym produktem. Wydzielają go pszczoły między szóstym a dziesiątym dniem życia z gruczołu usytuowanego na głowie. Karmią nim przez trzy dni swoje larwy – jedynie ta larwa, która ma zostać królową jest cały czas karmiona owym mleczkiem. O jego sile odżywczej może chociażby świadczyć fakt, że jeżeli zwykłe pszczoły żyją zaledwie 40 dni – królowe nawet pięć lat i są na dodatek dwa razy większe od swoich robotnic. Obecnie mleczko pszczele wykorzystuje się w leczeniu arteriosklerozy, zwalczaniu objawów starzenia się, zaburzeniach trawienia, zaniku tkanek oraz licznych chorobach skóry. Zalecane jest też na impotencję, a także oziębłość płciową.

ECO CARE Bursztyn & Miód Bioorganiczny krem ANTI – STRESS

Bioorganiczny krem ANTI – STRESS z naturalnym filtrem UV to bogata dawka natury i komfort dla zmęczonej, szarej, zestresowanej, pozbawionej blasku skóry; narażonej na codzienny szkodliwy wpływ środowiska.

ECO CARE Miód do ciała Bioorganiczny balsam

Bioorganiczny balsam to bogata dawka natury dla skóry suchej, szorstkiej, pozbawionej blasku.

.

.

.

.

.

Nowość od Sanoflore

Regenerujący miód odżywczy

Z olejkiem eterycznym z Czystka Bio.
Odżywia, koi, regeneruje. Testowany pod kontrolą dermatologiczną.
Odpowiedni dla osób ze skórą wrażliwą.
Bez parabenów.

Działanie:

• Ukojenie
• odżywienie
• regeneracja

Już po pierwszej aplikacji skóra zostaje w sposób naturalny wypełniona korzystnym działaniem odżywczego miodu.

Regeneruje i koi skórę suchą
Czystek, krzew śródziemnomorski, ma wyjątkową zdolność regeneracji i rozpowszechniania się na terenach zniszczonych przez płomienie.

Uzyskany z samego serca tej unikalnej rośliny, olejek eteryczny z Czystka Bio zapewnia wyjątkowe właściwości regenerujące i odbudowujące skórę suchą i uszkodzoną. Wzbogacony w Miód Lipowy Bio balsam ten łagodzi i zapewnia skórze uczucie komfortu w bardzo delikatny sposób.

Aksamitna delikatność
Bogata konsystencja wchłania się w skórę pozostawiając na niej uczucie elastyczności i ekstremalnej miękkości. Jego zapach jest subtelnie kwiatowy i miodowy, tworząc smugę delikatnych, aromatycznych nut co sprawia, że miód odżywczy zapewnia niezwykłą przyjemność dla zmysłów.